Beschuit met muisjes; #Eatthefuckingcracker

 Op het werk, deze ochtend, stuurde een collega een e-mail naar iedereen in onze afdeling met de blije mededeling dat zijn vrouw eerder deze week bevallen is van een jongetje. In Nederland hebben we een traditie dat wanneer een baby wordt geboren, we een beschuitje eten met “muisjes” (dit zijn witte/blauwe of witte/roze zoete bolletjes, vergelijkbaar met de Belgische “doopsuikers”). Dus in zijn e-mail nodigde hij iedereen uit om deze beschuitjes te komen eten.

Na ontvangst van deze e-mail zei ik tegen een collega naast me (die mijn verhaal kent); “Goed, ik ga dit verdomde beschuitje eten en vriendelijk mee te lachen met dit blije nieuws”… Waarop hij zei; “Ik loop wel met je mee, jij kunt dit!”.

Het was prima, ik voelde me goed (ik liep wel weg toen het horror geboorte verhaal werd gedeeld (serieus, waarom moeten ze dit delen?!?!?)) en toen ik terug aan mijn bureau zat, ging mijn collega naast me zitten en deelde dit gedicht met mij. Hij zei; “Dit gedicht ben jij in mijn optiek”.

Ik was sprakeloos, het raakte me enorm en zat ineens aan mijn bureau te huilen. Natuurlijk dacht iedereen dat het was vanwege het baby nieuws, maar het was eerlijk gezegd een van de zinnen in het gedicht wat me zo raakte. En dat was deze zin: “It matters not how straight the gate”.

Voor mij staat dit voor mijn reis als een Gateway woman, een ongewenst kinderloze vrouw, die bij de “gate” (de poort) staat… Want inderdaad maakt het niet uit hoe rechtlijnig dingen lijken… Ik zal altijd mijn weg eromheen vinden.

Ik heb dit allemaal niet gedeeld met de rest van de afdeling, dus ik heb nog steeds mensen die naar mij toe komen om me te vragen of het weer gaat omdat ze me eerder zagen huilen… En voor de rest van de dag ga ik ze geen uitleg geven. Hopelijk zullen ze zich eens te meer realiseren hoe “fucking” gelukkig ze mogen zijn met hun kinderen en dat dit niet vanzelfsprekend is…

Ik wilde het gedicht met jullie delen, omdat ik denk dat het een belangrijke boodschap voor ons allemaal bevat. En vergeet niet om, wanneer je iets gaat doen wat je spannend vindt, tegen jezelf te zeggen; #eatthefuckingcracker!

Lieve groetjes, Karin